Στο στόχαστρο βρέθηκαν οι Σύροι που γιόρτασαν στην Κύπρο (και αλλού) το κλείσιμο ενός έτους από την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ με τη νέα συριακή σημαία που φέρει τα χρώματα πράσινο, άσπρο, μαύρο και τρία κόκκινα αστέρια (βλ. εικόνα).
Βάφτισαν ορισμένοι τη σημαία αυτή, σημαία της “τρομοκρατικής οργάνωσης FSA, Free Syrian Army” που “είναι της Τουρκίας” και άρα, λέει η “λογική” τους, όλοι αυτοί είναι “τρομοκράτες της Τουρκίας”. Πρόκειται βέβαια περί ανακριβειών.
Η εν λόγω σημαία δημιουργήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930 από κοινοβουλευτική επιτροπή ως σύμβολο της προσδοκίας για ανεξαρτησία από τη γαλλική αποικιοκρατική εντολή. Η σημαία χρησιμοποιείτο μέχρι που το 1946, με την ανεξαρτησία της Συρίας, έγινε η επίσημη σημαία. Αντικαταστάθηκε το 1958 από τη σημαία της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας (ένωση Συρίας-Αιγύπτου).
Απ’ όταν ανέλαβε το κόμμα Μπάαθ το 1963 η Συρία χρησιμοποιούσε σημαίες της ΗΑΔ (κόκκινο, άσπρο, μαύρο, δύο αστέρια πράσινα), αργότερα την ίδια με τρία αστέρια, και αργότερα πάλι με δύο αστέρια, σύμβολο του παν-αραβισμού.
Όταν το 2011 ξέσπασε ο συριακός εμφύλιος, η αντιπολίτευση υιοθέτησε για ιστορικούς, συμβολικούς αλλά και πρακτικούς λόγους διαφοροποίησης, τη σημαία-σύμβολο της ανεξαρτησίας του 1932. Βασικός εκφραστής της αντιπολίτευσης υπήρξε στην αρχή ο FSA (Ελεύθερος Συριακός Στρατός).
Ο πρώτος FSA θεωρείτο μια πλουραλιστική οργάνωση ομπρέλα που αντιπροσώπευε γενικά την αντιπολίτευση και τις αντάρτικες δυνάμεις οι οποίες μάλιστα τον πρώτο χρόνο είχαν καταφέρει και σημαντικές νίκες. Δεν επρόκειτο για μια ισλαμιστική-τρομοκρατική οργάνωση, παρόλο που περιλάμβανε όλων των ειδών άτομα και οργανώσεις από Άραβες Σουνίτες και Χριστιανούς, μέχρι Κούρδους και όχι μόνο.
Ο ιδρυτής του, Ριάντ αλ Άσαντ, δήλωνε τότε:
Ξεκινώντας από το εθνικιστικό μας αίσθημα, την αφοσίωσή μας σε αυτόν τον λαό, την αίσθηση της τρέχουσας ανάγκης για οριστικές αποφάσεις που θα σταματήσουν τις σφαγές αυτού του καθεστώτος που δεν μπορούν να γίνουν πλέον ανεκτές, και ξεκινώντας από την ευθύνη του στρατού να προστατεύσει αυτόν τον άοπλο ελεύθερο λαό, ανακοινώνουμε τον σχηματισμό του Ελεύθερου Συριακού Στρατού για να συνεργαστεί χέρι-χέρι με τον λαό για την επίτευξη της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, την ανατροπή αυτού του καθεστώτος, την προστασία της επανάστασης και των πόρων της χώρας και την αντιμετώπιση της ανεύθυνης στρατιωτικής μηχανής που προστατεύει το καθεστώς.
Καμία αναφορά έγινε τότε σε ισλαμισμό, τζιχάντ, χαλιφάτο, κτλ.
Αυτά προκύπτουν αργότερα όταν δημιουργούνται (ή σπέρνονται) έριδες εντός του FSA και οδηγούμαστε σε διασπάσεις με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δεκάδες ομάδες ισλαμιστικές και μη.
Το όνομα του FSA κατέληξαν να φέρουν πολλές και διαφορετικές ομάδες για κάποιο διάστημα. Κάποιες από αυτές, υποστηριζόμενες από την Τουρκία, δημιούργησαν το 2016-17 τον TFSA – Turkish Free Syrian Army, που μετεξελίχθηκε αργότερα στον Syrian National Army (Εθνικός Συριακός Στρατός) ο οποίος διατηρούσε τη λεγόμενη Interim Government στις περιοχές που κατέλαβαν οι εν λόγω αντάρτες με τη βοήθεια της Τουρκίας μεταξύ 2016-2020. Η σημαία δεν ανήκει στην Τουρκία, ούτε στον TFSA, ούτε σε κάποια τρομοκρατική οργάνωση. Απλώς έτυχε οικειοποίησης από όλων των ειδών τις αντάρτικες ομάδες. (Για εκτεταμένη ανάλυση της τότε συριακής αντιπολίτευσης βλ. εδώ)
Εν τέλει, η σημαία η οποία σήμερα ταμπελώνεται ως “τρομοκρατική” είναι το σύμβολο-ομπρέλα της συριακής επανάστασης ενάντια στον Άσαντ. Ο νέος πρόεδρος της Συρίας, Αχμέτ αλ Σάραα, ιδιαίτερα με το παρελθόν που έχει στην Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος, δεν μπορεί να είναι αρεστός (τουλάχιστον εκτός Συρίας). Όμως ήταν υπό εκείνον που ανετράπη ο Άσαντ και ήταν ο ίδιος που υιοθέτησε, όπως ήταν φυσιολογικό, τη σημαία-σύμβολο της επανάστασης. Πολύ απλά, είναι η σημαία του νέου κράτους.
Το να θεωρούν ορισμένοι ότι επειδή οι Σύροι γιορτάζουν την ανατροπή του Άσαντ (ενός εγκληματία δικτάτορα) έχοντας την ελπίδα μιας νέας αρχής, είναι “τρομοκράτες της Τουρκίας”, είναι εξαιρετικά προβληματικό. Όπως προβληματικό είναι να στηρίζουν ότι “πρέπει να απελαθούν”, ιδιαίτερα εάν μιλούμε για νομοταγείς Σύρους που βρίσκονται στην Κύπρο 10, 20 και 30 χρόνια.
Όσοι ενίστανται είναι ενδεχομένως και οι υποστηρικτές του Τραμπ που είπε ότι ο φίλος του ο Ερντογάν μετά από… 2000 χιλιάδες χρόνια που προσπαθεί κατάφερε επιτέλους να πάρει το… Χαλέπι. Και φυσικά ήταν ο ίδιος Τραμπ που δέχτηκε τον Αλ Σάραα στον Λευκό Οίκο με την ίδια σημαία. Τη σημαία της ιστορικής και σύγχρονης συριακής εξέγερσης καθώς και του νέου καθεστώτος.
Του Ζήνωνα Τζιάρρα
Το άρθρο βασίζεται σε ανάρτηση του συγγραφέα στο Facebook